4 dziwne zalecenia, jakie można usłyszeć w gabinecie lekarskim

Wczoraj niespodziewanie trafiłam do gabinetu lekarskiego. Duchota, przepracowanie i wypadek sprzed miesiąca zrobiły swoje. Ciśnienie, ekg i glukoza w normie, więc lekarz stwierdził, że żyć będę. Miał tylko 4 ciekawe porady, jak uniknąć zasłabnięcia w przyszłości:

  • Koniecznie obficie solić śniadanie, ponieważ sól podnosi ciśnienie, a ja jestem niskociśnieniowcem.

salt-2219203Obficie solić? Przecież wszyscy dietetycy i lekarze zalecają ograniczenie spożycia soli…

  • Do każdego posiłku brać probiotyk; regularnie zmieniać probiotyki, żeby organizm się nie przyzwyczaił. Po co? Żeby przytyć. Bo kobiety wąskie w biodrach mają w czasie menopauzy duże problemy z hormonami.

Hmm… wydawało mi się, że do menopauzy mam jeszcze trochę czasu ;), a to, że jestem wąska w biodrach, to kwestia budowy miednicy…

  • Absolutnie nie pić wody z kranu, chyba że do herbaty. Pić tylko wody wysokozmineralizowane. Ok. 2 l dziennie.

Znowu zonk, bo sądziłam, że picie wód wysokozmineralizowanych w zbyt dużej ilości może obciążać nerki. Zresztą może by tak najpierw zbadać poziom minerałów w organiźmie?

  • Nauczyć się oddychać.

No dobra, to ma sens. Tylko gdyby ktoś przeprowadził ze mną pełen wywiad, wiedziałby, że ćwiczę jogę i oddychanie właściwie codziennie.

Nie wspomnę o spojrzeniu, gdy okazało się, że jestem wegetarianką. Na szczęście powstrzymano się od zalecenia spożywania krwistego befsztyka na śniadanie, obiad i kolację. 😉

 

Reklamy

7 sposobów, żeby poczuć wiosnę

Słońce przez szyby grzeje już całkiem mocno, ale na zewnątrz jeszcze wcale tak ciepło nie jest. Tylko czy to ma jakieś znaczenie? W końcu mamy marzec, słońce, tak by się chciało przyspieszyć nadejście wiosny.

Ja przyciągam ją na kilka sposobów:

  • kolorowy manicure

Zimą stawiam na paznokcie w kolorach neutralnych: delikatny róż, beż, ewentualnie czerwień. Wiosną szybko przerzucam się na bardziej zwariowane i optymistyczne odcienie. Chociażby taki pomarańczowy róż:

paznokcie Vinylux

  • SPA dla stóp

Wstyd się przyznać, ale zimą zdarza mi się zaniedbać stopy. Czasu ciągle brak, a w kozakach i tak ich nie widać. Zresztą w ciężkich butach żaden lakier się nie utrzyma dłużej niż dwa dni. Natychmiast się ściera na końcówkach i odpryskuje.

Dodatkowo, mimo skarpetek, zawsze nabawię się jakichś odcisków, nagniotków. Feee

Dlatego gdy tylko chcę poczuć wiosnę, spieszę na pedicure. Ciepła kąpiel, peeling, maska, masaż, lakier – to to, co tygryski lubią najbardziej.

Przecież już niedługo będzie można chodzić tak:

stopy

  • lekkie buty

Niby jeszcze zimno, ale mam to szczęście, że przemieszczam się głównie samochodem. Dlatego już od zeszłego tygodnia śmigam w baletkach, trampkach, adidasach… Byle stopy odpoczęły od ciężkich zimowych buciorów!

  • zakupy

Zakupy, zakupy, zakupy. W sklepach pełno jasnych, kolorowych ubrań. Czas ruszyć na łowy. Wystarczy jedna lżejsza rzecz, żeby poczuć zbliżającą się wiosnę.

Mi to co prawda jeszcze w tym roku się nie udało, ale… Jeszcze nic straconego.

  • T-shirty

T-shirt to dla mnie taki typowo wiosenny ciuch. Zimą zdecydowanie wolę kardigany, golfy, dzianinowe bluzki z długim rękawem. Na sam podkoszulek jest jeszcze co prawda za zimno, ale zawsze możemy trochę pooszukiwać i narzucić na niego zimową kurtkę. Tym bardziej że w pomieszczeniach jest już zdecydowanie ciepło.

T-shirt

  • ruch na świeżym powietrzu

Ruszać staram się cały rok, jednak gdy za oknem szaro, ponuro, mokro, stawiam raczej na aktywności indoorowe (siłownia, aerobik i te sprawy).  Bieganie to jedyny sport, który zdarza mi się uprawiać zimą na dworze. Dlatego gdy tylko wychodzi słońce, a ziemia trochę podeschnie, wyciągam rower. A jak nie rower, to może nordic walking? Albo zwykły spacer?

rower otwarcie sezonu

Pamiętajcie tylko, że o tej porze powietrze jest jeszcze mocno zdradliwe. Ubierajcie się ciepło, żeby nie spędzić pierwszych dni wiosny w łóżku.

  • wygrzewanie się w słońcu

Najlepsze zostawiłam na koniec. Na dworze co prawda chłodno, ale słońce przez szyby grzeje całkiem mocno. Czemu by tego nie wykorzystać, nie pójść w ślady kotów? Mieszkanie mam od południa, więc i kanapa, i łóżko mogą posłużyć do kąpieli słonecznych. Zwłaszcza w doborowym towarzystwie moich Chłopaków Dwóch:

kot w słońcu

A w jaki sposób Wy zaklinacie wiosnę?

Share Week 2015 – czyli polecamy najlepsze blogi

Między jednym a drugim tłumaczeniem wpadłam na blogach Życie jest piękne i BiznesoweInfo na inicjatywę Share Week, w ramach której polecamy najbardziej wartościowe blogi. Szczegółowe zasady na jestkultura, a ja tym czasem podzielę się z Wami moją top listą.

Poczuj się lepiej blog

blog Agaty o jodze, aktywności fizycznej i zdrowym, rozsądnym podejściu do niej. Z każdego wpisu emanuje tak pozytywna energia i pasja, że nie sposób się nie uśmiechnąć. Zero nakazów, zakazów, pokrzykującej motywacji. Zamiast tego solidna dawka refleksji nad własnym ciałem i zdrowiem – taką drogę Agata proponuje nam, aby poczuć się lepiej.

Twoje zwycięstwo blog

blog o bieganiu, który cenię nie tyle za porady, jak efektywnie i zdrowo biegać, ale przede wszystkim za solidną dawkę pozytywnej motywacji, dobry styl i mega, mega sugestywne opisy treningów. Każdy biegowy wpis czuję we własnym ciele, własnych mięśniach i we własnym oddechu. Jeśli chcecie doświadczyć ekstazy płynącej z biegania, a akurat nie możecie wyskoczyć na trening, zajrzyjcie na bloga Twoje zwycięstwo.

I wreszcie blog zupełnie niesportowy, który za każdym razem wywołuje uśmiech na mojej twarzy:

Ja mówię TO blog

Andrzej porusza różne tematy, czasem z humorem, kiedy indziej bardziej na poważnie. Jednak każdy wpis cechuje to, co dla mnie najważniejsze: lekki, przyjemny styl. Nie kręcą mnie blogi oparte na pięknych zdjęciach, chociaż miło na nie popatrzeć. Uwielbiam za to dobre pióro, a to u Andrzeja macie zagwarantowane.

To moje TOP 3. A jak wygląda Wasze?

Potygodnik

Lanzarote

Dziś króciutko, bo rozłożyłam się kompletnie. Takie są skutki, jak człowiek, łaknąc wiosny i słońca, wybierze się w pierwszy cieplejszy dzień na rower w samym podkoszulku, bez bluzy czy kurtki. A niby 30-latka powinna być już mądrzejsza…

Kulinarnie

pieczone buraki

Naszło mnie w tym tygodniu na buraki. Najpierw cappuccino buraczkowe na lunch w Kofiko. Pod intrygującą nazwą krył się tradycyjny czerwony barszcz podany w filiżance z obłędną mleczną pianką. Pycha!

Cappuccino z buraków

Z kolei w piątek postanowiłam przyrządzić curry z buraków wg przepisu z Kwestii Smaku. Wyszło pysznie. Musiałam tylko dodać do sosu soku z cytryny, bo wyszedł zbyt słodki.

Sportowo

Udało mi się rozpocząć sezon rowerowy i dwa razy wybrać na przejażdżkę. Ucieszyłam się, że nie wypadłam z formy przez zimę. Spokojnie przejechałam ponad 20 km w sensownym tempie i bez odpoczynku. Nie mogę się doczekać kolejnej wyprawy!

rower otwarcie sezonu

Zdjęcie z poniedziałku – wtedy jeszcze miałam na tyle przytomności umysłu, żeby bluzę włożyć.

Byłam też dwa razy na jodze, ale w piątek organizm (widać już czuł chorobę) zdecydowanie robił mi wbrew. Jedyne co mi wyszło, to pies z głową do dołu i… stanie na głowie. Cała reszta asan przypominała raczej ich parodię i budziła li i tylko frustrację.

Zrzut ekranu 2015-03-15 18.52.54

A wczoraj wieczorem nie wytrzymałam i mimo choroby postanowiłam poćwiczyć mięśnie brzucha. Wpadł mi w ręce ciekawy 14-dniowy trening i dosłownie MUSIAŁAM go wypróbować. Brzuch to ta część mojego ciała, którą lubię najmniej. Dobrze by było to w końcu zmienić.

W ćwiczeniach dzielnie pomagał mi Lucuś.

kot mata do ćwiczeń

image2

I to by dziś było na tyle. Ubierajcie się rozważnie, bo słońce jest jeszcze trochę oszukane.

3 sposoby, jak wyładować złość, nie robiąc nikomu krzywdy

Złość to bardzo niepopularne odczucie. Od małego wpaja nam się, że złości nie należy okazywać, że złość piękności szkodzi, że jak będziemy się złościć, to nikt nas nie będzie lubił itepe itede. Dlatego za wszelką cenę staramy się ją opanować, tak żeby inni nie zobaczyli, co się z nami dzieje.

Najczęściej polecane sposoby to techniki oddechowe. Kilka głębokich wdechów, wydechów powinno pomóc nam się uspokoić. Możemy też liczyć do 10, 100 czy 1000. Ale czasem jesteśmy tak wściekli, że to nie pomaga, a wręcz pogarsza sytuację. Potrzebujemy dać upust naszej złości i koniec. O tak:

wściekłość

Trzy moje sposoby na wyładowanie złości:

Porządki.

Takie czynności jak sprzątanie, zmywanie, mycie okien wymagają całkiem sporo energii. A przecież to właśnie złej energii musimy się pozbyć, gdy jesteśmy wściekli. Więc chwytam za mopa i do dzieła. Nie dość, że z każdą kolejną odkurzoną półką staję się spokojniejsza, to dodatkowo na koniec mogę cieszyć się sprzątniętym na błysk mieszkaniem i jestem z siebie mega dumna. Zapewniam Was, że pozbędziecie się w ten sposób nawet najbardziej uporczywych zabrudzeń. 😉 Kiedyś wypolerowałam mieszkanie w 30 min. Do tej pory nie wiem, jak to możliwe. Kiedy indziej wyczyściłam fugi w kuchni szczoteczką do zębów. Nigdy nie były takie czyste. Same plusy, nieprawdaż?

Sport

Gdy nie mam ochoty na sprzątanie lub zwyczajnie nie ma co sprzątać, wsiadam na rower, idę pobiegać albo lecę na fitness. Żadna tam joga czy pilates. Ma być ostro, energicznie, brutalnie. W takim stanie biję rekordy prędkości, odległości, wyciskam z siebie siódme poty. I znów korzyść podwójna – nie dość, że złość znika w mgnieniu oka, razem z nią zbędne kalorie. Jestem fit!

Zniszczenie kontrolowane

Robi się coraz brutalniej. 😉 Czasem jestem tak wściekła, że ani sprzątanie, ani ostry trening nie pomogą. Ktoś mnie skrzywdził, mam ochotę mu dowalić, tak żeby popamiętał raz na zawsze. Ale przecież tego nie zrobię. Samo wyładowanie energii nic nie daje; potrzebuję coś zniszczyć.

Zaczynam wtedy od poduszki (bo worka treningowego niestety nie posiadam), w którą walę tak długo, aż mi przejdzie. Poduszce to nie szkodzi, mi też nie, bo miękka.

Jeśli poduszka nie działa, biorę stare gazety albo jakieś niepotrzebne papiery i rwę na drobne kawałki. Energicznie. Bez litości. Bez opamiętania. Aż nic z nich nie zostanie. Uff

Niestety czasem i to nie pomaga. Wtedy sięgam po środek ostateczny. Wyciągam z szafki uszkodzony kubek, miseczkę czy talerz. Sprawdzam, czy nikogo nie ma w pobliżu. Biorę zamach i… trach o podłogę. Skorupy roztrzaskują się w drobny mak, a ja znów jestem oazą spokoju. I już jako oaza spokoju usuwam wszystkie ślady zbrodni.

Jest jeszcze jeden sposób, który widziałam w jakimś filmie – wykrzyczeć się. Gdzieś, gdzie nikt nas nie usłyszy. Pod mostem kolejowym, gdy przejeżdża pociąg. W środku lasu. W dźwiękoszczelnym pomieszczeniu. Bardzo chętnie bym tę metodę kiedyś wypróbowała, tylko jeszcze nie znalazłam stosownego miejsca. 😉

A Wy złościcie się czasem? Czy wyszłam na choleryczkę?

wściekły kot

Potygodnik

Dzisiejszy Potygodnik będzie Poweekendownikiem. A weekend upłynął mi pod znakiem francuskim. Dlatego zaczniemy od literki F jak Francja lub K jak Kulturalnie.

Kulturalnie

W piątek w warszawskiej Arenie Ursynów odbył się koncert z okazji 100. urodzin Edith Piaf – PIAF! THE SHOW.

koncert Piaf! The show

Piosenki Piaf wykonywała charyzmatyczna Anne Carrere, a towarzyszył im pokaz zdjęć związanych z Paryżem i Piaf. Na 2 godziny przeniosłam się z powrotem do Miasta Świateł, do tego stopnia, że nawet w nocy śniła mi się Francja. Było naprawdę magicznie; tylko trochę szkoda, że zamiast w teatrze, spektakl odbył się w hali sportowej.

Tutaj krótka zajawka koncertu, który w Polsce ponownie zagości w październiku – więc frankofile szykujcie się.

Po Piaf, przyszedł czas na „Sambę”. Większość z Was pewnie pamięta niezwykłych „Nietykalnych” sprzed 4 lat. „Sambę” z „Nietykalnymi” łączy Omar Sy, ponownie grający chłopaka spoza nawiasu społecznego, oraz reżyserzy. Jednak tym razem Olivier Nakache i Eric Toledano opowiadają historię nielegalnych imigrantów. Jak w „Nietykalnych” – z ogromnym poczuciem humoru. Dawno się tak w kinie nie uśmiałam. Cała sala dosłownie wyła ze śmiechu; mimo że jak większość francuskich filmów, i ten jest słodko-gorzki. Skłania do refleksji nad tymczasowością życia – imigrantów i szerzej: ludzi, którzy znaleźli się na rozdrożu.

Szczerze polecam.

Kulinarnie

ten tydzień był tygodniem czekolady. Najpierw malinowa Alpen Gold, którą zajadałyśmy w poniedziałek z moją uczennicą podczas lekcji

Alpen Gold Czekolada gorzka malinowa

później Nussbeisser, czyli słynna niemiecka czekolada z okienkiem, a dziś Milka Oreo.

Milka Oreo

I to ona zastanie moim faworytem. Niebo w gębie. Nie, co ja mówię. Orgazm na miejscu. 🙂

Sportowo

czuję się usatysfakcjonowana. Udało mi się zrealizować plan minimum czyli trzy treningi, w tym dwa razy joga – w środę bardziej siłowa, dziś rozciągająco-balansowa.

Endomono sport

Pisałam już o tym, że pokochałam jogę (o tutaj), ale z każdymi zajęciami kocham ją coraz bardziej. Chociaż czasem są dni, kiedy nawet najprostsze asany sprawiają trudność, widzę duży postęp, jeśli chodzi o rozciągnięcie, poprawę sylwetki i równowagę. A przy okazji uczę się akceptować własne słabości – nikt nie krzyczy „szybciej”, „mocniej”, „dłużej”. Wręcz przeciwnie – spokojny głos tłumaczy: wsłuchaj się w siebie i rób tyle, ile dasz radę. Tego mi, osobie zdecydowanie nadambitnej, bardzo potrzeba. Dlatego w tym tygodniu były „tylko” trzy treningi, z czego „tylko” jeden biegowy.

Zwierzakowo

Lucuś w tym tygodniu przeszedł sam siebie, jeśli chodzi o pozowanie do zdjęć i poziom słodyczy. Słodkie minki stroił przy każdej okazji, więc żeby docenić jego wysiłki, pokarzę Wam kilka z nich.

kot Lucuś

kot Lucuś

kot Lucuś

I na koniec – z okazji Dnia Kobiet chciałam Wam, Miłe Panie, życzyć, abyście doceniały swoją kobiecość cały rok. Ja marzec okrzyknęłam miesiącem mini.

mini nogi Bo kocham swoje nogi i uwielbiam je pokazywać. Chociaż pewnie niektóre feministki mogłyby mi zarzucić, że tym samym hołduję seksizmowi.

mini nogi

Ktoś dołączy? 🙂